Logo
  • Opinie
  • 21 juni 2018

Facility als kostenpost. Groeten van de Rijnstraat 8!

Al eerder heb ik geschreven over de huisvestingsperikelen van circa 7000 rijksambtenaren in het pand aan de Rijnstraat 8 in Den Haag. Sinds september vorig jaar zijn in dit gebouw de ministeries van Buitenlandse Zaken, van Infrastructuur en Waterstaat en drie diensten van het ministerie van Justitie en Veiligheid samengevoegd. De uitkomsten van een recent gepubliceerd onderzoeksrapport van het Center for People and Buildings maken de ernst van de situatie nu in volle omvang duidelijk.

De onderzoekers concluderen dat er signalen zijn dat ‘de grens van het acceptabele bereikt is’. Het werken op dit kantoor vermindert het werkplezier voor de medewerkers en de bereidheid zich in te zetten neemt af. Moedeloosheid over de situatie is voor een deel van de medewerkers het gevolg; zij hebben niet het idee dat hun klachten leiden tot aanpassingen. In grote lijnen zien medewerkers de verhuizing naar en de ingebruikname van Rijnstraat 8 (in zijn huidige toestand) als een incident in een reeks van bezuinigingen.

Het zal maar op je (facilitaire) bordje liggen! Hier moet u toch simpelweg niet aan denken? Wat is hier allemaal misgegaan (en hoe komt dat)? Een van de geconstateerde pijnpunten is het ‘handdoekje leggen’, het claimen van flexibele werkplekken door medewerkers. Dit is het gevolg van een structureel te laag ingeschatte bezettingsgraad. Voorafgaand aan het werken in de nieuwe werkomgeving zijn omgangsvormen opgesteld. Deze omgangsvormen zijn vrij summier en dienen als richtlijn, met als gevolg dat zij door iedereen anders worden ingevuld.

Somber en onpersoonlijk

De beleving van het aantal medewerkers dat in het pand werkt, is een aspect waar weinig medewerkers zich op hebben kunnen voorbereiden. Nooit eerder heeft men met zoveel mensen in een pand gewerkt, aldus de onderzoekers. Uit het onderzoek komt naar voren dat medewerkers zich door de drukte niet meer welkom voelen op kantoor, het gebrek aan beschikbare plekken en het tekort aan identiteit van hun sociale groep. Medewerkers ervaren het gebouw bovendien als somber en onpersoonlijk, vooral door de donkere kleuren die gebruikt zijn.

Als klap op de vuurpijl worden de facilitaire diensten in het gebouw laag beoordeeld. De schoonmaak laat te wensen over, er zijn te weinig afvalbakken, akoestische afscheidingen ontbreken, de catering is te duur, het boekingssysteem voor vergaderruimten faalt en de klachtenafhandeling werkt volgens medewerkers demotiverend (vaak ontvangen zij niet eens een terugkoppeling).

Conclusie: dit krijg je als je huisvesting en facilitaire dienstverlening uitsluitend als kostenpost beschouwt. Je houdt geen rekening met het welzijn én de productiviteit van je medewerkers en daarmee schiet je jezelf in de voet. Er moet een hoop gebeuren aan de Rijnstraat 8 om dit weer om te buigen (als dat al gaat lukken). We blijven het volgen…

Producttips